Jak przeprowadzić airdrop ze snapshotu na Solanie

Airdropy z otwartym odbiorem to szwedzki stół dla farm botów. Połącz portfel, wypełnij formularz, odbierz, sprzedaj. Airdrop ze snapshotu odwraca ten układ. W wybranej przez ciebie chwili robisz zdjęcie tego, kto co posiada on-chain, odsiewasz duplikaty, a potem wysyłasz tokeny prosto na tę zamkniętą listę. Odbiorca nie ma żadnego formularza do podpisania. Pewnego ranka tokeny po prostu pojawiają się w jego portfelu, bez żadnego działania z jego strony.

JTO, W i JUP ustaliły listę uprawnionych właśnie snapshotem (potem odbiorcy sami odbierali tokeny, co jest innym sposobem dostarczenia), a BONK przeprowadził wsteczną dystrybucję według tej samej logiki. Wspólny mianownik jest prosty. Moment dystrybucji jest ustalony z góry, prawo do udziału da się sprawdzić on-chain, a pole do manipulacji pozostaje małe. Ten poradnik pokazuje, jak w ten sposób zrobić airdrop ze snapshotu na Solanie, od wyboru momentu po weryfikację wysyłek.

Przechodzimy przez cały airdrop ze snapshotu w sieci Solana od początku do końca, z użyciem narzędzia Snapshot posiadaczy i narzędzia Multi Sender do wysyłek zbiorczych z j.tools. Jeśli wolisz wczytać posiadaczy, przefiltrować ich i wysłać tokeny za jednym razem, narzędzie Airdrop dla posiadaczy załatwi wszystkie trzy kroki.

Czym tak naprawdę jest snapshot

Gdy odłożyć żargon na bok, snapshot to prosta rzecz. To zrobienie zdjęcia tego, kto co posiada, w jednej sekundzie, a potem rozesłanie czeków według tego zdjęcia. Kto jest na zdjęciu, dostaje czek. Kto przyszedł po trzaśnięciu migawki, na zdjęciu go nie ma, więc czeku nie dostanie.

Konkretny przykład. Twój token działa od trzydziestu dni. Dziś robisz snapshot, czyli tworzysz listę wszystkich, którzy w tej chwili trzymają twój token, razem z tym, ile kto ma. Potem robisz airdrop tokena bonusowego dla tych posiadaczy, proporcjonalnie do ich salda. Kto kupi po snapshocie, nie łapie się, bo nie było go na zdjęciu. Dlatego wybór momentu snapshotu po cichu decyduje o wielu rzeczach.

Od strony technicznej narzędzie odczytuje posiadaczy z łańcucha i grupuje salda według portfela. Jeśli ta sama osoba trzyma tokeny w kilku miejscach, snapshot zwija je do jednego wpisu portfela. Te dane od zawsze leżały on-chain. Ty po prostu robisz im jednorazowe zdjęcie.

Moment ma znaczenie. Jeśli zapowiesz snapshot, zanim go zrobisz, ludzie w ostatniej chwili podbiją salda i napompują listę. Zrób go po cichu, a dopiero potem ogłoś: „snapshot został wykonany o tej godzinie”.

Czego potrzebujesz na start

Czterech rzeczy, a zebranie żadnej z nich nie zajmuje dużo czasu.

• Tokena, który rozdajesz, już utworzonego i leżącego w portfelu, z którego będziesz wysyłać.
• Wystarczającej ilości SOL w tym portfelu. Licz mniej więcej 2,5 SOL na 1000 zupełnie nowych odbiorców, bo większość tej kwoty to depozyt, którego wymaga każde nowe konto tokena, a nie opłata.
• Spisanej zasady, kto się kwalifikuje, ustalonej przed zrobieniem snapshotu. Decydowanie po obejrzeniu listy to prosta droga do faworyzowania.
• Samej listy, pobranej przez darmowe narzędzie Snapshot posiadaczy w wybranym przez ciebie momencie.

1. Określ prostymi słowami, kto się kwalifikuje

Zanim zrobisz snapshot, zdecyduj, kto wchodzi. Trzy popularne modele:

• Sam posiadacz: każdy, kto trzyma więcej niż ustaloną ilość tokenów. Najprostszy model i najbardziej narażony na farmy fałszywych kont.
• Posiadacz z aktywnością: posiadacz, który w ostatnich kilku dniach wykonał też co najmniej jedną transakcję. Odsiewa uśpione portfele, które tylko leżą.
• Staking albo LP: posiadacz, który dodatkowo stakuje token albo sparował go w puli płynności. Grupa najwyższej jakości, ale logika snapshotu robi się bardziej złożona.

Test w głowie jest prosty. Zadaj sobie pytanie: „czy ten portfel istniałby, gdyby nie było airdropu?”. Portfele z odpowiedzią „tak” to twoja prawdziwa społeczność.

2. Zrób snapshot

Narzędzie do snapshotów w j.tools przyjmuje adres mint i liczbę największych posiadaczy (100, 500, 1000, 5000 albo 10000 osób). Każdy wiersz wyniku pokazuje adres portfela, łączne saldo, procent całkowitej podaży, liczbę wpisów kont danego portfela (przydatny sygnał fałszywego konta) i opcjonalnie saldo SOL.

Typowy przebieg:

• Wklej adres mint.
• Wybierz liczbę największych posiadaczy. 5000 wystarcza przy większości startów.
• Gdy włączone jest pokazywanie sald SOL, od razu widzisz, czy dany posiadacz to martwy portfel, czy aktywny.
• Narzędzie eksportuje wynik jako JSON albo CSV.

Zanim cokolwiek ruszysz, zrób kopię surowego wyniku. Ta sama lista przejdzie kilka rund filtrowania, więc nie zgub oryginału.

3. Przefiltruj surową listę

Snapshot to jeszcze nie twoja lista wysyłkowa. Wykluczenia z naszego poradnika o tym, jak czytać rozkład posiadaczy tokena, idą tu na pierwszy ogień. Adresy do usunięcia:

• Portfele giełd (gorące portfele Binance, Coinbase, OKX, Kraken). Airdrop na nie wysyła tokeny samej giełdzie, a nie któremuś z jej użytkowników. Istnieją publiczne listy takich adresów, więc pobierz jedną i dopisz ją do swojej czarnej listy.
• Smart kontrakty (pule płynności, skarbce pożyczkowe, kontrakty vestingowe). Należą do programu, więc wysłany tam airdrop zostaje zamknięty w kontrakcie.
• Portfele twojego zespołu albo rezerwy projektu. Nie wysyłaj airdropu do siebie.
• Posiadacze pyłu. Ustal próg (na przykład saldo poniżej 0,001 tokena). Wysyłka do takich portfeli kosztuje w opłatach więcej, niż wart jest airdrop.

Filtrowanie fałszywych kont to osobny temat. Trzy sygnały, które warto sprawdzić najpierw:

• Wiek portfela. Większość portfeli utworzonych w ciągu tygodnia przed snapshotem to farmy airdropów. Narzędzie Snapshot posiadaczy dla Solany pokazuje czas utworzenia portfela, więc filtruj po nim.
• Aktywność on-chain. Portfele, które w historii mają tylko przelewy tokenów i żadnej interakcji z inną aplikacją, to zwykle boty.
• Wzorce przelewów. Ta sama kwota rozesłana do wielu świeżych portfeli to klasyczny sygnał klastra fałszywych kont. Nasz poradnik o tym, jak rozpoznać start tokena w pakiecie, czyta ślady zasilania w ten sam sposób.

Idealne filtrowanie fałszywych kont nie istnieje. Celem nie jest „zero fałszywek”. Celem jest sytuacja, w której prowadzenie farmy fałszywych kont kosztuje więcej, niż daje nagroda. Zbyt agresywne filtry wycinają też prawdziwych użytkowników.

4. Policz kwoty na portfel

Trzy popularne modele podziału:

Model	Jak działa	Mocna strona
Równy	Ta sama kwota dla każdego uprawnionego portfela.	Najprostszy. Pasuje do narracji o „sprawiedliwej dystrybucji”.
Progowy	Przedziały według wielkości posiadacza (na przykład posiadacze 100-1k = X, 1k-10k = 2X, 10k+ = 5X).	Nagradza większych posiadaczy, nie pomijając mniejszych.
Pierwiastkowy (sqrt)	Proporcjonalnie do pierwiastka kwadratowego z salda posiadacza.	Łagodzi dominację wielorybów i daje małym posiadaczom relatywnie większy kawałek.

Zanim podzielisz całą pulę airdropu przez liczbę uprawnionych portfeli, sprawdź wynik na zdrowy rozum. Czy kwota na portfel jest warta więcej niż opłaty za jej odebranie i sprzedaż? Jeśli nie, zmień model albo podnieś próg kwalifikacji.

5. Wyślij airdrop

Gdy lista jest gotowa, narzędzie Multi Sender dla Solany przyjmuje listę odbiorców w CSV albo JSON i dzieli tysiąc wierszy dystrybucji na transakcje zbiorcze, a całość obsługujesz z jednego formularza. Jedna transakcja Solana mieści mniej więcej 20-30 przelewów, a resztę narzędzie dzieli na partie w tle.

Jeśli wysyłasz z kilku portfeli źródłowych, narzędzie Wielu do wielu obsłuży wszystkie pary nadawców i odbiorców. Przy bardzo dużych listach, gdzie przekazywanie środków przez zasilone portfele pośrednie wychodzi taniej niż jedna partia z jednego nadawcy, ten wzorzec realizuje narzędzie Relay wielu do wielu.

Zanim ruszysz na żywo, zrób w sieci testowej próbny airdrop na 20 odbiorców. Błędy formatu CSV, za niskie saldo nadawcy i limity zapytań połączenia wychodzą właśnie tam. Wyłapanie ich dopiero na żywo oznacza, że opłatę płacisz dwa razy.

6. Sprawdź wysyłki i ogłoś wynik

Gdy partie się skończą, narzędzie zwraca listę udanych i nieudanych wysyłek. Odłóż nieudane na bok (typowe przyczyny: przekroczony czas połączenia, nieprawidłowy adres) i puść je w drugiej rundzie. To, co nadal się nie powiedzie, wpisz do raportu z airdropu i mów o tym otwarcie.

Szablon ogłoszenia:

• Godzina snapshotu albo znacznik czasu.
• Kryteria kwalifikacji, słowo w słowo.
• Zastosowane filtry i liczba usuniętych przez każdy z nich (ile portfeli i dlaczego).
• Łączna rozesłana kwota i ostateczna liczba uprawnionych portfeli.
• Reprezentatywna partia transakcji dystrybucyjnych (linki do eksploratora Solscan).
• Termin, jeśli otwierasz okno odbioru dla adresów, do których wysyłka się nie powiodła.

Taka przejrzystość z góry odpowiada na dziewięćdziesiąt procent pytań w stylu „czemu nic do mnie nie trafiło”, zanim w ogóle padną.

Częste błędy

• Zapowiadanie snapshotu z wyprzedzeniem. Pompuje listę i tworzy fałszywe konta, które potem musisz odfiltrować.
• Brak giełd na czarnej liście. Tokeny lądują w portfelu spot giełdy, zamiast trafić do któregokolwiek użytkownika.
• Upychanie zbyt wielu przelewów w jednej transakcji. Limit rozmiaru transakcji w sieci Solana ogranicza ich liczbę. Narzędzie dzieli wysyłkę na partie automatycznie, ale przy ręcznym składaniu szybko uderzysz w ten limit.
• W portfelu nadawcy kończy się SOL na opłaty. Policz z grubsza liczbę przelewów razy opłatę za transakcję i dodaj zapas.
• Brak planu na nieodebrane kwoty. Trzymaj nieudane wysyłki osobno. Po zamknięciu okna odbioru zabierz tokeny z powrotem do rezerwy albo spal je przez narzędzie Spalanie tokenów.

Więcej tekstów o startach i mechanice tokenów znajdziesz w kategorii poradników o Solanie, a pokrewne, pogłębione analizy zbiera strona wpisów z tagiem Solana.

Dobrze zaplanowany airdrop ze snapshotu to praca na 4-5 godzin. Godzina na kryteria, pół godziny na snapshot, godzina na filtrowanie, godzina na obliczenia, godzina na dystrybucję i trochę ponownych prób na koniec. Niewielka cena w porównaniu z przeżywaniem chaosu otwartego okna odbioru.

---

Czym jest airdrop na Solanie?

Airdrop na Solanie to dystrybucja, w której projekt wysyła tokeny prosto do wybranych portfeli, bez zakupu i bez formularza odbioru po stronie odbiorcy. Nadawca wybiera adresy, decyduje, ile dostaje każdy z nich, i wysyła przelewy on-chain.

Ponieważ Solana rozlicza transakcje w czasie znacznie krótszym niż sekunda i bierze ułamki centa za podpis, wysyłka do tysięcy portfeli pozostaje szybka i tania w porównaniu z większością innych sieci. Opisany tu airdrop ze snapshotu to jeden ze sposobów, żeby uczciwie zbudować listę odbiorców: odczytujesz prawdziwe salda on-chain, zamiast ufać formularzowi zapisów.

To poradnik o wysyłce, nie strona z darmowym airdropem

Frazę „Solana airdrop” wpisują dwie zupełnie różne osoby. Jedna to posiadacz, który szuka darmowych tokenów do odebrania. Druga prowadzi projekt i musi tokeny społeczności wysłać. Ten poradnik jest dla tej drugiej. Nie ma tu nic do odebrania, żadnego portfela do połączenia w zamian za nagrodę i żadnej listy nadchodzących airdropów.

Jeśli jakaś strona prosi, żeby połączyć portfel i „odebrać” airdrop, zwolnij. Airdrop typu push ze snapshotu, czyli taki, jaki buduje ten poradnik, sam ląduje w twoim portfelu i nie wymaga od ciebie żadnego podpisu. Oficjalne strony odbioru istnieją, ale link do odbioru, który dociera do ciebie w wiadomości prywatnej, odpowiedzi albo reklamie, to częsty wzorzec drainera.

Jeśli dopiero uruchamiasz token, który zamierzasz rozdać, zacznij od źródła w narzędziu Kreator tokenów dla Solany, a potem wróć tutaj, żeby zaplanować snapshot i wysyłkę.

Ile kosztuje airdrop na Solanie?

Koszt airdropu to głównie koszt otwierania kont tokena, a nie samych tokenów. Sumują się trzy pozycje, a pierwsza zaskakuje większość zespołów przy pierwszym airdropie.

• Rent za Associated Token Account (ATA). Każdy portfel, który jeszcze nie ma twojego tokena, potrzebuje konta utworzonego przy pierwszym otrzymaniu tego tokena. W sieci Solana takie konto jest zwolnione z rentu (rent-exempt), co oznacza, że nadawca wpłaca za każde konto niewielki depozyt w SOL (wyjaśnia go dokumentacja kont w sieci Solana). Przy airdropie na dziesięć tysięcy świeżych portfeli rent to największa część rachunku. Portfele, które już mają token, w ogóle omijają ten koszt.
• Opłata sieciowa (za transakcję). Podstawowa opłata za podpis transakcji jest znikoma, to mały ułamek centa. Nawet rozłożona na tysiące odbiorców pozostaje pomijalna obok rentu za ATA.
• Opłata za narzędzie. Narzędzia dystrybucyjne j.tools pobierają za uruchomienie niewielką opłatę platformy. Dokładna kwota zawsze widnieje na stronie narzędzia przed potwierdzeniem, więc zamiast zgadywać, sprawdź aktualną stawkę w narzędziu Multi Sender.

Praktyczny sposób szacowania: policz, ilu odbiorców jest zupełnie nowych dla twojego tokena, pomnóż to przez rent za jedno ATA, a potem dodaj opłaty sieciowe i opłatę za narzędzie. Największą dźwignią całkowitego kosztu jest takie ustawienie kryteriów, żeby premiowały obecnych posiadaczy, zamiast otwierać wszędzie nowe konta.

Jeszcze jedna uwaga o kosztach, którą łatwo przeoczyć. Jeśli część puli nie zostanie dostarczona albo po airdropie chcesz ściągnąć resztki tokenów z portfeli rozsyłających, zebranie ich w jednym miejscu przez narzędzie Zbieranie sald sprawi, że zabłąkane salda nie zostaną zapomniane na dziesiątkach adresów.

Najczęściej zadawane pytania

Czy w ten sposób dostanę darmowy airdrop na Solanie?

Nie. Tu chodzi o to, jak zrobić airdrop tokenów na Solanie, które już masz, do listy wybranych przez ciebie portfeli. Tekst opisuje stronę wysyłającą, a nie odbierającą. Jeśli szukasz darmowych tokenów do odebrania, nic na tej stronie w tym nie pomoże.

Ile kosztuje airdrop ze snapshotu na Solanie?

Mniej więcej 2,5 SOL na 1000 zupełnie nowych portfeli i mniej więcej 25 SOL na 10 000. Większość tej kwoty to w ogóle nie opłata, tylko niewielki depozyt on-chain, którego wymaga każde nowe konto odbiorcy. Pełne rozbicie kosztów znajdziesz w sekcji o kosztach wyżej na tej stronie.

Do ilu portfeli mogę wysłać naraz?

Do 1000 odbiorców w jednym uruchomieniu narzędzia do wysyłek zbiorczych. Dziesięć tysięcy portfeli to dziesięć uruchomień po tysiąc, a przemyślany podział listy na takie części jest lepszy niż pospieszna wysyłka jednej ogromnej listy naraz.

Czy odbiorcy potrzebują SOL, żeby dostać tokeny?

Nie, płaci nadawca. Otwarcie konta tokena dla portfela, który nigdy nie miał twojego tokena, kosztuje około 0,00149 SOL, a ta kwota schodzi z twojego portfela, nie z ich portfeli. Odbiorca nie musi nic robić, tokeny po prostu pojawiają się na jego saldzie.

Czy potrzebuję zgody posiadaczy na airdrop?

Nie, każdy może wysłać token na dowolny adres. Warto jednak uczciwie zaplanować skutki: wielu odbiorców wcale o to nie prosiło, sporo potraktuje token jak pył, a część całkowicie go zignoruje. Mniejsza, lepiej dobrana lista zwykle zdziała więcej niż ogromna.

Czy to działa z tokenami Token-2022?

Zwykłe przelewy działają. Najpierw sprawdź rozszerzenia mintu, bo token Token-2022 może mieć opłatę od transferu pobieraną przy każdym przelewie, więc do każdego portfela trafia nieco mniej, niż wysyłasz. Upewnij się co do tego przed dużą wysyłką.