هزینه ایردراپ در سولانا و راههای کم کردن آن
هزینه ایردراپ در سولانا قلم به قلم: ودیعه حسابهای توکن تازه، کارمزد شبکه و کارمزد پلتفرم، اینکه هر کدام را چه کسی میدهد و فرستنده چطور کمش کند.
ایردراپ برای گیرنده خرجی ندارد: نه چیزی امضا میکند و نه چیزی میپردازد. پرداخت با فرستنده است، و وقتی توزیع به کیف پولهای تازه میرود، بزرگترین قلم صورتحساب او معمولاً کارمزد ابزار نیست، بلکه یک قاعده شبکه است: ودیعهای برای هر حساب توکنی که توزیع باید باز کند. برای همین هزینه ایردراپ در سولانا پیش از هر چیز به این بستگی دارد که چه کسانی در فهرستاند.
این راهنما هزینه ایردراپ را به سه قلم تفکیک میکند و برای هر قلم نشان میدهد چه چیزی با فهرست بزرگ میشود، چه کسی میپردازد، چه برمیگردد و از چه میشود پرهیز کرد. اینکه ایردراپ چیست و از سمت گیرنده چه شکلی دارد، در راهنمای ایردراپ کریپتو چیست آمده است.
هزینه ایردراپ در یک نگاه
ارزانترین ایردراپ آن است که تا حد امکان حساب توکن تازه کمتری باز کند، انتقالها را دستهدسته بفرستد و کارمزد پلتفرم را برای یک گیرنده دو بار نپردازد.
آنچه از کیف پول شما خارج میشود جمع سه قلم است: یک ودیعه برای هر گیرندهای که حساب این توکن را ندارد، کارمزد شبکه برای هر تراکنش، و کارمزد پلتفرم برای هر گیرندهای که انتقال واقعاً به او رسیده است.
خلاصه ابزار ارسالکننده چندگانه هر سه قلم را پیش از امضا نمایش میدهد.
سه قلم صورتحساب
ودیعه حساب توکن
کیف پول هر توکن را در یک حساب توکن جداگانه نگه میدارد، یک حساب برای هر توکن. گیرنده تازه هنوز این حساب را ندارد و فرستنده میتواند آن را برایش باز کند؛ مستندات سولانا درباره ساخت حساب توکن میگوید پرداختکننده میتواند کسی غیر از صاحب حساب باشد. باز کردن حساب یک ودیعه برگشتپذیر برای نگهداری دادههای آن روی شبکه میخواهد که معمولاً رنت (rent) نامیده میشود و در خلاصه ابزار با عنوان «رنت حساب» میآید.
ودیعه برگشتپذیر است، اما به کسی میرسد که حساب خالی را میبندد. تراکنش بستن را صاحب حساب امضا میکند و خودش مقصد ودیعه را انتخاب میکند؛ کیف پولی که هزینه باز کردن را داده، بهطور خودکار چیزی پس نمیگیرد.
مبلغ ودیعه را شبکه بر اساس اندازه حساب تعیین میکند؛ عدد ثابتی نیست و خود مستندات سولانا توصیه میکند آن را در کد ثابت ننویسید. حسابهای Token-2022 بزرگترند، چون افزونههایی را که توکن لازم دارد، مثل فیلد کارمزد انتقال، با خود دارند؛ پس ودیعه هر کدام از ودیعه یک حساب SPL معمولی بالاتر است. تفاوت این دو استاندارد در مقایسه Token-2022 و SPL آمده است.
گیرندهای که از قبل حساب این توکن را دارد ودیعهای نمیخواهد، چون ارسالکننده چندگانه فقط برای گیرندگانی حساب باز میکند که آن را ندارند و حسابهای تازه را پیش از امضا میشمارد.
از نگاه فرستنده، ودیعه خرج شده و برنمیگردد. اما کارمزد هیچ سرویسی نیست؛ ودیعهای برگشتپذیر است که در حساب گیرنده میماند، و هیچ ابزاری که حساب توکن معمولی باز میکند نمیتواند آن را دور بزند.
کارمزد شبکه
کارمزد شبکه از یک کارمزد پایه برای هر امضا و یک کارمزد اولویت تشکیل میشود و برای هر تراکنش پرداخت میشود، نه برای هر گیرنده. ارسالکننده چندگانه کارمزد اولویت را خودش تنظیم میکند و در هر تراکنش چند انتقال میگذارد؛ برای همین سهم هر گیرنده از این کارمزد کسر کوچکی از یک ودیعه است. سازوکار کارمزد اولویت را راهنمای کارمزد اولویت سولانا باز کرده است.
کارمزد پلتفرم
این کارمزدی است که j.tools برای خود ارسال میگیرد. برای هر گیرنده محاسبه میشود، پیش از امضا در خلاصه دیده میشود و فقط برای گیرندگانی کسر میشود که انتقال به آنها رسیده است.
چه چیزی با فهرست بزرگ میشود
| قلم | گیرنده بدون حساب توکن | گیرندهای که همین توکن را دارد |
|---|---|---|
| ودیعه | یک ودیعه برای هر گیرنده | هیچ |
| کارمزد شبکه | برای هر تراکنش، میان انتقالهای داخلش تقسیم میشود | برای هر تراکنش، میان انتقالهای داخلش تقسیم میشود |
| کارمزد پلتفرم | برای هر گیرندهای که انتقال به او رسیده | برای هر گیرندهای که انتقال به او رسیده |
تمام تفاوت هزینه میان فهرستی از کیف پولهای تازه و فهرستی از دارندگان فعلی توکن از ودیعهها میآید. مقدار توکن در این محاسبه نقشی ندارد: یک مشت توکن برای هر کیف پول یا یک کوه، همان مقدار SOL خرج دارد. پس هزینه ایردراپ را شمار حسابهای توکن تازه تعیین میکند، نه دستودلبازی توزیع.
ارسال قدم به قدم با ارسالکننده چندگانه
- آدرسها را جمع کنید. اسنپشات دارندگان توکن کیف پولهایی را که همین حالا توکن را دارند پیدا میکند و در یک فایل Excel خروجی میدهد. ارسالکننده چندگانه فایل Excel نمیپذیرد: ستون آدرس کیف پولها را کپی و جایگذاری کنید یا همان ستون را با فرمت CSV ذخیره کنید. هر فهرست آدرس با فرمت CSV، TXT، JSON یا TSV، یا جایگذاری مستقیم هم کار میکند.
- کیف پول خود را وصل کنید. ایردراپ فقط آدرسهای عمومی گیرندگان را لازم دارد و هیچکس نباید عبارت بازیابی یا کلید خصوصی خود را به کسی بدهد.
- مبلغها را در صفحه تعیین کنید. فهرست واردشده فقط آدرس دارد. حالت «یکسان» کل مبلغ را مساوی تقسیم میکند، «تصادفی» به هر ردیف مبلغی میان یک حد پایین و یک حد بالا میدهد و «درصد» کل مبلغ را با سهمهای تصادفی میان دو مرز پخش میکند. مبلغ هر ردیف را دستی هم میتوانید بنویسید. حالت انتخابی هزینه SOL را عوض نمیکند.
- فهرست را تمیز کنید. ردیفهای نامعتبر، تکراری و آدرس خود شما علامت میخورند و ارسال تا وقتی «پاکسازی فهرست» را نزنید یا خودتان اصلاحشان نکنید شروع نمیشود. پس با یک فهرست نمیشود به یک کیف پول دو بار پرداخت کرد.
- خلاصه را بخوانید. در آن کارمزد پلتفرم، کارمزد شبکه با تعداد تراکنشها، تأییدهای کیف پول، «رنت حساب» با تعداد گیرندگان جدید و «کل مبلغ خارج شده از کیف پول شما» آمده است. این یک برآورد است: با تأیید شما کمی بیشتر از خرج واقعی ارسال منتقل میشود و آنچه خرج نشود برمیگردد.
- یک بار تأیید کنید. با یک تأیید، کیف پول شما یک تراکنش تأمین وجه به کیف پول ارسال موقتی امضا میکند که در زبانه مرورگر ساخته میشود. این کیف پول همه دستهها را میفرستد و بعد مانده را، همراه ودیعه حساب توکن خودش، به شما برمیگرداند. تا پایان ارسال زبانه را باز نگه دارید.
توکنهای Token-2022 که کارمزد انتقال یا transfer hook دارند از مسیر دیگری میروند: برای هر تراکنش یک تأیید در کیف پول. کارمزد انتقال از چیزی که به هر کیف پول میرسد کم میکند و ارسالکننده چندگانه آن را روی مبلغ اضافه نمیکند. سازوکار این کارمزد را راهنمای توکن مالیاتی سولانا توضیح میدهد.
پیش از یک توزیع بزرگ، دسته کوچکی به چند آدرس متعلق به خودتان بفرستید. ابزارهای j.tools فقط روی mainnet کار میکنند، پس این تمرین هم روی شبکه اصلی است و خلاصه هزینهاش را از قبل نمایش میدهد.
چطور ایردراپ را ارزانتر کنیم
- دارندگان فعلی برای توزیع بعدی. کیف پولهایی که توکن شما را دارند، حساب آن را از قبل دارند؛ پس توزیع دوباره همان توکن به آنها ودیعهای نمیخواهد و هزینه ایردراپ به کارمزد شبکه و کارمزد پلتفرم محدود میشود. اما توکن کاملاً تازه هنوز دارندهای ندارد، و کسی که حسابش را خالی کرده و بسته، حساب تازه لازم دارد.
- آدرسهایی را که آدمی پشتشان نیست حذف کنید. استخرهای نقدینگی، کیف پولهای صرافی، آدرسهای برنامه و آدرس سوزاندن از نظر فنی معتبرند، اما توکن در آنها در ذخیره مشترک یا در حساب صرافی مینشیند یا بیاستفاده میماند. هر کدام باز هم کارمزد پلتفرم دارد و اگر حساب نداشته باشد، ودیعه هم. راه شناختن آنها در راهنمای تحلیل توزیع دارندگان توکن آمده است.
- فهرست را برای کیف پولهای بههمپیوسته یا تازه بررسی کنید. بررسی کیف پولها با Wallet Scope آدرسهای برنامه و سوزاندن، استخرهای نقدینگی، صرافیها و کیف پولهای تازه را برچسب میزند و ردیابی میکند چه کسی آنها را تأمین کرده است: کیف پولهایی با تأمینکننده مشترک یک خوشه میشوند و کیف پولهای تأمینشده از صرافی جدا میمانند. خود ارسالکننده چندگانه پیشنهاد میکند فهرست را پیش از پرداخت همانجا بررسی کنید. تأمینکننده مشترک یا کیف پول تازه فقط یک قرینه است، نه مدرک.
- مقدار توکن راه صرفهجویی نیست. روی هزینه SOL اثری ندارد؛ آن را طبق برنامه توزیع تعیین کنید.
- دستهبندی را به ابزار بسپارید. ارسال یکییکی تراکنشها و کارمزد شبکه را چند برابر میکند؛ ارسالکننده چندگانه خودش فهرست را تقسیم و انتقالها را در تراکنشها جمع میکند.
- بعد از قطع شدن، کل فهرست را دوباره نفرستید. اگر زبانه بسته شد، چند دقیقه بعد ابزار را در همان مرورگر باز کنید تا مانده برگردد؛ اما ردیفهای ارسالنشده خودبهخود ارسال نمیشوند. فهرست دوباره جایگذاریشده همانطور که هست ارسال میشود: کیف پولهایی که توکن گرفتهاند دوباره میگیرند و شما دوباره کارمزد میدهید. بررسی کنید چه رسیده و در همان اجرا «تلاش مجدد شکستخورده» را بزنید؛ این دکمه فقط ردیفهای ناموفق را دوباره میفرستد و فقط برای آنها کارمزد میگیرد.
بیرون از حسابهای توکن معمولی: توکنهای فشرده
توکنهای فشرده (ZK Compression) موجودی را در حسابهای فشردهای نگه میدارند که ودیعه نمیخواهند، پس توزیع با آنها برای هر گیرنده ودیعه نمیپردازد؛ مستندات ZK Compression درباره توکنهای فشرده همین را میگوید.
اما این راه بهای خودش را دارد. کیف پول گیرنده باید از توکن فشرده پشتیبانی کند (مستندات از Phantom و Backpack نام میبرد)، و برگرداندن موجودی به یک حساب توکن معمولی همان حساب و ودیعهاش را لازم دارد. j.tools توکن فشرده نمیفرستد و ارسالکننده چندگانه فقط با حسابهای توکن معمولی کار میکند.
پرسشهای متداول درباره هزینه ایردراپ
ودیعه حساب توکن تازه را چه کسی میپردازد و آیا به فرستنده برمیگردد؟
در ارسال مستقیم، فرستنده میپردازد. ودیعه را فقط کسی پس میگیرد که حساب خالی را ببندد، و این تصمیم گیرنده است نه شما. دارنده میتواند حسابهای خالی خود را مثلاً با ابزار بستن حساب ببندد.
آیا فرستادن توکن زیادتر به هر کیف پول، SOL اضافه میخواهد؟
نه. ودیعه، کارمزد شبکه و کارمزد پلتفرم هیچکدام به مقدار وابسته نیستند. کارمزد انتقال Token-2022 هم به شکل توکن از همان مبلغ ارسالی کسر میشود، نه به شکل SOL.
آیا گیرندگان میتوانند هزینه حساب توکن خود را خودشان بدهند؟
فقط اگر خودشان آن را بسازند، و توزیعهایی که گیرنده باید توکنش را خودش از صفحه دریافت بگیرد معمولاً همینطور کار میکنند: هر گیرنده تراکنشی امضا میکند که حسابش را باز میکند و ودیعه و کارمزد شبکه را خودش میدهد، مگر اینکه برنامه توزیع طوری ساخته شده باشد که پروژه بپردازد. در ارسال مستقیم این هزینه در هر حال با فرستنده است. صفحههای دریافت ضمناً دام رایج ایردراپهای جعلیاند.
چرا باید در کیف پولم مبلغی بیشتر از خرج ایردراپ را تأیید کنم؟
یک تأیید، کیف پول ارسال موقت را با ودیعهها، کارمزدها و حاشیهای کوچک شارژ میکند، و هر چه خرج نشود پس از پایان ارسال به شما برمیگردد.
ارسالی که نیمهکاره متوقف شود چقدر هزینه دارد؟
کارمزد پلتفرم فقط برای گیرندگانی است که انتقال به آنها رسیده، و مانده برمیگردد. ردیفهای ارسالنشده خودبهخود ارسال نمیشوند. فهرست کامل را دوباره جایگذاری نکنید، چون کیف پولهایی که توکن گرفتهاند دوباره میگیرند و شما دو بار کارمزد میدهید؛ در همان اجرا «تلاش مجدد شکستخورده» را بزنید.
فهرستی تمیز از آدمهای واقعی، ارسال دستهای و خلاصهای که پیش از امضا خوانده شود: پایینتر از این نمیشود هزینه ایردراپ را روی حسابهای توکن معمولی آورد.
